ลำดับต่อไปจะได้เขียนถึง ความเป็นมงคล ทั้ง ๓๘ ประการ ในพระพุทธศาสนา —
- ๑. การไม่คบคนพาล
- ๒. การได้คบหาสมาคมกับบัณฑิต
- ๓. บูชาคนดีที่ควรบูชา
- ๔. อยู่ในถิ่นประเทศและสถานที่อันเหมาะสม
- ๕. เป็นผู้บำเพ็ญความดีมาตลอด
- ๖. เป็นผู้วางตนอย่างเหมาะสม
- ๗. เป็นผู้มีความรู้มาก
- ๘. เป็นผู้มีความสามารถพิเศษ
- ๙. เป็นผู้มีระเบียบวินัย
- ๑๐. เป็นผู้มีวาจา พูดแต่สิ่งที่ดีมีประโยชน์
- ๑๑. อุปัฏฐากดูแลบิดามารดา ผู้มีพระคุณ
- ๑๒. สงเคราะห์แนะนำบุตรในทางที่ดี
- ๑๓. ดูแลเอาใจใส่ สามี-ภรรยา
- ๑๔. ใส่ใจในงานของตน มุ่งทำงานให้สำเร็จสมบูรณ์
- ๑๕. การเสียสละ ให้ทาน
- ๑๖. การประพฤติธรรม
- ๑๗. การสงเคราะห์ญาติ
- ๑๘. กระทำสิ่งที่ไม่เดือดร้อนตนเองและผู้อื่น
- ๑๙. เว้นจากการทำบาปทั้งปวง
- ๒๐. เป็นผู้ไม่ประมาท
- ๒๑. เป็นผู้มีสัมมาคารวะ
- ๒๒. เป็นผู้มีความอ่อนน้อมถ่อมตน
- ๒๓. เป็นผู้มีความสันโดษ พอใจในสิ่งที่เรามีเราได้
- ๒๔. มีความกตัญญูรู้คุณ ต่อผู้มีพระคุณ
- ๒๖. การได้ฟังธรรม
- ๒๗. เป็นผู้มีความอดทน
- ๒๘. เป็นผู้มีความสงบเสงี่ยม
- ๒๙. การได้พบเห็นผู้มีศีล
- ๓๐. เป็นผู้มีความเพียรพยายาม
- ๓๑. การได้สนทนาธรรม
- ๓๒. การประพฤติพรหมจรรย์
- ๓๓. การเห็นแจ้งในอริยสัจ ๔
- ๓๔. การยินดีในพระนิพพาน
- ๓๕. เป็นผู้ไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม
- ๓๖. เป็นผู้มีจิตแจ่มใส
- ๓๗. เป็นผู้ไม่มีกิเลสในใจ
- ๓๘. เป็นผู้มีจิตสงบ สะอาด
(ท่านตั้งชื่อว่า «มงคล ๓๘ ประการ» ตามจำนวนในมงคลสูตร แต่ในการนับด้วยลายมือ ท่านข้ามเลข ๒๕ ไป ข้อที่เขียนไว้จริงจึงมี ๓๗ ข้อ — คงไว้ตามต้นฉบับ)
กล่าวด้วยมงคล ทั้ง ๓๘ ประการ ในพระพุทธศาสนา ก็มีด้วยประการดังนี้แล