ความศักดิ์สิทธิ์นั้น อยู่ที่จิตศรัทธา · จง..ศรัทธา.. และเชื่อมั่นในสิ่งที่เราทำ · เพราะทุกๆ ปาฏิหาริย์นั้น ล้วนแต่เกิดขึ้นบนความศรัทธา…
เรา..เห็น..สิ่งเดียวกัน แต่ เรา..คิด..ไม่เหมือนกัน · เราจึงรู้สึก สุข กับ ทุกข์ ไม่เท่ากัน…
คนที่มีความสุข ไม่ใช่เป็นเพราะเขามีทุกๆ สิ่ง · แต่… เพราะเขามีความสุข กับทุกๆ สิ่งที่เขามี…
ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา มีศีล มีสมาธิ มีปัญญา ตั้งสติให้ดี ทำหน้าที่ให้ถูกต้อง มีเมตตา อดทน เป็นคนมีสัจจะ เสียสละ ปล่อยวาง… เป็นหนทาง… สู่พระนิพพาน…
ละได้…ใจสะอาด…
วางได้…ใจโล่ง…
ปลงได้…ใจเย็น…
อภัยได้…ใจเป็นสุข…
จงมองทุกอย่าง อย่างที่มันเป็น… ไม่ใช่ มองอย่างที่เราอยากให้เป็น…
จงมองตนเอง เพื่อแก้ไข
จงมองผู้อื่น เพื่อให้อภัย
จงมองไปข้างหน้า เพื่อสร้างความหวัง
จงมองกลับหลัง เพื่อแก้ไขความผิด
คนที่สิ้นหวัง ก็เหมือน คนที่สิ้นคิด
คนที่ไม่มีความผิด คือ คนที่ไม่ทำอะไรเลย
อย่าท้อ เพราะไม่มีประโยชน์อะไร สู้อดทน ทำหน้าที่ของเราต่อไปให้ดีที่สุด แล้วสิ่งที่ดีๆ นั้น จะผ่อนกลับมาหาตัวเราเอง…
เบื้องหลังความสำเร็จ โดยส่วนมากแล้วนั้น ไม่ใช่เพราะความเก่ง แต่มักเกิดจากความพยายาม · ถึงแม้ว่าความพยายามอาจจะไม่สำเร็จทุกครั้ง แต่..ความสำเร็จทุกๆ ครั้งนั้น เกิดจากความพยายาม
อุปสรรค์นั้น ไม่ได้หมายความว่า เราจะเดินหน้าต่อไปไม่ได้ แต่… เพียงแค่ทำให้เราเดินลำบากหน่อยเท่านั้นเอง · เมื่อตัดสินใจจะเดินต่อไปข้างหน้า ก็อย่าหวั่นไหวกับอุปสรรค์ที่จะได้พบเจอ…
เรา จะไม่ประสบความสำเร็จได้… ถ้าหากปราศจากกำลังใจที่เข้มแข็ง… กำลังใจ สามารถหาได้จากคนรอบข้าง แต่.. ความเข้มแข็งนั้น เราต้องสร้างมันขึ้นมาเอง…
แม้ว่าใครๆ เขาจะดูถูกเรา… เราอย่าดูถูกตนเอง · ถึงแม้ใครๆ เขาจะหมดศรัทธาในตัวเรา… เราก็อย่าหมดศรัทธาในตัวเอง
ถึงแม้ว่า ทั้งโลกในนี้ จะไม่เหลือใครที่เราจะพึ่งพาอาศัยได้ แม้แต่คนเดียว ก็ยังมีตัวของเราเอง ที่จะเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุด ให้แก่ตัวเราเองได้ไปตลอด
เพราะเมื่อวานนี้ ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรๆ ได้อีกแล้ว… จึงมีวันพรุ่งนี้ ให้เราได้เริ่มต้นใหม่ และทำในสิ่งที่ดีกว่าต่อไป… ความสำเร็จอยู่เบื้องหน้าคนที่ไม่ละความพยายามเท่านั้น…
ล้มหรือลุก อย่าไปทุกข์ กับชีวิต
ถูกหรือผิด อย่าไปคิด หนีปัญหา
ดีหรือแย่ อย่าไปแคร์ คนนินทา
ชมหรือด่า อย่าไปรับ ให้กลับคืน
เราจะเป็นคนชั่ว หรือ คนดี ในวงสนทนา ขึ้นอยู่ที่ว่า ใครเป็นคนเล่า…
การทำความดีนั้น อย่ากังวลว่าเขาจะตอบแทน ความดีที่เราทำนั้น ไม่สูญค่า… เพราะว่าความดีนั้น มีค่ามากกว่าที่ใครๆ จะมาตอบแทนได้… จงหมั่นสร้างความดีไปเรื่อย แล้วเมื่อถึงจุดหนึ่ง ความดีที่เราสร้าง จะผ่อนกลับมาสร้างตัวเราเอง…
ขึ้นชื่อว่า บุญกุศล คุณความดีนั้น เมื่อเราทำแล้ว ไม่มีสูญหาย จะผ่อนกลับมาหาเราทุกอย่าง แต่อยู่ที่ว่าจะกลับมาในลักษณะใด เร็วหรือช้า เท่านั้นเอง… บาป ก็เช่นกัน ฉันนั้น
ขึ้นชื่อว่า บุญกุศล ความดีนั้น แม้จะกระทำในที่ลับ ก็ยังประเสริฐ… แต่.. ขึ้นชื่อว่า บาป แม้จะทำในวัด ก็ยังหยาบช้า…
คนดี ทำความดี โดยไม่มีข้อแม้ · แต่… คนแย่ ต้องมีข้อแม้ ถ้าจะทำความดี…
ตื่นเช้าขึ้นมาในวันใหม่ ถ้ายังไม่รู้ว่าวันนี้จะทำความดีอะไร ก็ขอให้ทำอารมณ์ดีๆ ไว้ เท่านี้ก็ดีที่สุดแล้ว…
เพราะเราแต่ละคน ไม่ได้อยู่ในจุดเดียวกัน มีความจำเป็นและฐานะที่ไม่เหมือนกัน… ทำให้เหตุผล การตัดสินใจของแต่ละคนต่างกัน เป็นธรรมดา…
เวลาโกรธใคร ขอให้นึกถึงความดีที่เขาเคยมีต่อเรา เป็นสิ่งแรก แล้วความโกรธจะบรรเทาเบาบางลงไปไม่มากก็น้อย…
ความสบายใจนั้น ไม่ได้เกิดจากการได้ทุกสิ่งดังใจของเราอย่างเดียว… แต่… ยังเกิดจากการทำใจยอมรับได้ว่า ไม่มีอะไรได้ดังใจเราไปทุกอย่าง เช่นกัน…
บางครั้งที่เราไม่พอใจ เพราะใจเราไม่พอ · โลกนี้… ไม่มีอะไรดีและสมบูรณ์ที่สุด แต่อยู่ที่ว่า เราพอใจมันมากน้อยแค่ไหน เท่านั้นเอง…
จน แปลว่า มีน้อย ไม่ได้แปลว่า ทุกข์ · รวย แปลว่า มีมาก ไม่ได้แปลว่า สุข · เราจะดื่มน้ำจากขันทองคำ หรือ กะลามะพร้าว ถ้าหากพอใจ ก็มีค่าเท่ากัน · พอไม่มีก็เป็นทุกข์ มีแล้วไม่พอก็เป็นทุกข์ · ถ้ารู้จักพอดี ถึงไม่มีก็ไม่เป็นทุกข์…
ความสุขกายนั้น อาจเกิดจากความมี · แต่.. ความสุขใจนั้น เกิดจากความพอ…
ไม่จำเป็นบินให้สูง เหมือนใครเขา · จงเลือกเอา เท่าที่เราจะบินไหว · ท่าที่บิน ไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร · แค่บินไป ให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ…
อ่านหนังสือออก ก็สำคัญ… · อ่านสถานการณ์ออก สำคัญกว่า… · อ่านคนอื่นออกนั้น สำคัญยิ่ง.. · อ่านตนเองออก สำคัญที่สุด…
อย่ากังวลกับอนาคต จนทำให้ปัจจุบันไม่มีความสุข… · อย่าให้ความเลวร้ายในอดีต และความเกรงกลัวต่ออนาคต มาทำลายสิ่งที่ดีๆ ในปัจจุบัน
ชีวิตจะมีความสุข.. ถ้ารู้จักอยู่กับความทุกข์ให้เป็น…
สิ่งใดในโลกนี้ ที่เกินกว่าความสามารถของเราจะไปกำหนดบังคับมันได้ สิ่งๆ นั้น จะสอนให้เรารู้จักคำว่า ปล่อยวาง…
ปล่อยนก ปล่อยปลา เป็นพันๆ ตัว ยังไม่ได้กุศล เท่ากับ… ปล่อยวางได้ตัวเดียว…
ปลา มีตา ก็ยังติดเบ็ด เพราะขาดปัญญา · มนุษย์เรา ถึงแม้เห็นด้วยตา ก็อย่ารีบเชื่อ ถ้ายังไม่ได้พิจารณาด้วยปัญญาก่อน…
การปฏิบัติธรรม และการทำความดีนั้น ควรทำอย่างต่อเนื่อง แล้วธรรมะกับความดีนั้น จะกลายเป็นนิสัยของเรา…
ศีล กำจัดกิเลสอย่างหยาบ.. สมาธิ กำจัดกิเลสอย่างกลาง ภาวนา กำจัดกิเลสอย่างละเอียด
การปฏิบัติธรรมให้ได้อารมณ์พระกรรมฐานนั้น เป็นสิ่งที่ไม่ยาก… แต่การรักษาอารมณ์กรรมฐานที่ได้แล้วนั้น ยากกว่า · ผลของการปฏิบัตินั้น วัดกันที่ เมื่ออารมณ์มากระทบแล้ว ดับและปล่อยวางมันได้เร็วแค่ไหน นั่นเอง
การทำบุญ คือ การทำความดี · การสร้างบารมี คือ ทำให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป.. · นิ่ง เงียบ เรียบง่าย คือหัวใจแห่งธรรมะ
อยู่กับสิ่งใด ควรเข้าใจธรรมชาติ ธรรมดา ของสิ่งนั้น แล้วเราจะไม่ทุกข์กับสิ่งนั้น
อะไรๆ ก็ตาม ถ้าเห็นตามความเป็นจริง พูดตามความเป็นจริง เป็นไปตามความเป็นจริง มันจะง่าย… ทุกอย่าง…
คนเรานั้น ไม่ผิดที่จะไม่เข้าใจกันบ้าง แต่ผิดตรงที่เราไม่ยอมขอโทษ และปรับความเข้าใจกัน…
เมื่อใดทะเลาะกัน ให้นึกถึงความดีที่เขาเคยมีต่อเรา ความโกรธจะบรรเทาลงไป… มาก..
มนุษย์ เป็นสิ่งที่แปลกที่สุด เพราะยอมเสียสุขภาพเพื่อให้ได้เงิน สุดท้ายก็ยอมเสียเงินเพื่อให้ได้สุขภาพคืนมา…
คนที่พยายามจะรู้ทุกๆ เรื่องของคนอื่น จะหาความสุขได้ยากมาก.. ปิดหูซ้ายขวา ปิดตา ๒ ข้าง ปิดปากเสียบ้าง ยังนอนสบาย…
วาจา มีภัย เพราะในใจนั้นมีพิษ
วาจาไม่ศักดิ์สิทธิ์ เพราะไม่คิดก่อนพูดไป…
วาจามีพิษ ชีวิตจะสั้น..
วาจาอ่อนหวาน ชีวิตจะสุข…
วาจาไพเราะ ชีวิตจะดี…
วาจาไม่ดี ชีวิตหมดกัน…
อย่าพึ่งคิดว่า ชีวิตมีแต่สิ่งแย่ๆ เพราะมันอาจเป็นแค่จุดเปลี่ยนของชีวิต ที่จะทำให้เราพบสิ่งที่ดีกว่าเดิมก็ได้…
ชีวิตจะก้าวหน้า เพราะมองไปข้างหน้า.. ชีวิตถอยหลัง เพราะคิดถึงแต่ความผิดหวังที่เดิม
ความจริงแล้ว ความทุกข์นั้นมีอายุไม่นาน แต่ที่ทุกข์ไม่รู้จบ เพราะเก็บมาคิดซ้ำๆ ซากๆ นั่นเอง…
จะเก่งแค่ไหน ก็เดินได้ทีละ ๑ ก้าว
จะฉลาดแค่ไหน ก็ทานข้าวได้ทีละ ๑ คำ
จะปราดเปรื่องแค่ไหน ก็ใช้ชีวิตได้ทีละ ๑ วัน
ขอให้อดทน เพราะดอกไม้ กว่าจะสวยงามนั้น ไม่ได้ใช้เวลาแค่วันเดียว…
ปัญหาและประสบการณ์ มักจะมีมากขึ้น พอๆ กับอายุและฐานะของเราที่สูงขึ้น เป็นธรรมดา · เมื่อมีปัญหามากเท่าไหร่ ก็จงใช้ประสบการณ์ที่มี บอกกับตนเองว่า เรายิ่งใหญ่ขึ้นมากแล้ว มากพอที่จะสู้และแก้ไขกับปัญหาเหล่านั้น · เมื่ออายุเรามากขึ้น ก็จงบอกกับตนเองว่า เราผ่านโลกมามากพอ ที่จะมองออกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดาของโลก เพราะคนที่ไม่มีปัญหา คือคนที่ตายแล้วเท่านั้น · จงให้ตัวกับหัวใจโตไปพร้อมๆ กัน…
ชีวิตของคนเรานั้น ก็เหมือนเดินขึ้นภูเขา ยิ่งสูงขึ้นมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งเหนื่อยมากขึ้นเท่านั้น และพื้นที่ก็ยิ่งเหลือน้อยลงไปเรื่อย จนทำให้เรายืนลำบากมากขึ้นไปตาม
บางครั้ง ก็ไม่สำคัญหรอกว่าใครมาก่อนมาหลัง แต่สำคัญที่ว่า ใครที่จะเข้าใจและอยู่เคียงข้างเราไปตลอดมากกว่า · ไม่สำคัญหรอกว่า ตอนเรามีพร้อม เราอยู่กับใคร แต่… สำคัญที่ว่า ตอนที่ไม่เหลืออะไร ใครยังอยู่กับเรา…
การที่เราสูญเสียสิ่งที่เรารักไปนั้น สอนและเตือนให้เราได้เรียนรู้ ถึงการที่จะดูแลสิ่งที่ยังเหลืออยู่กับเรานั้นให้ดีที่สุด รวมถึงคนที่รักเรา และที่เรารักก็.. เช่นกัน…
คนที่สำคัญที่สุด คือ คนที่อยู่เบื้องหน้าเรา
เวลาที่สำคัญที่สุด คือ เวลาที่เราสามารถทำอะไรได้…
งานที่สำคัญที่สุด คือ งานที่เรากำลังทำอยู่ในขณะนี้…
เห็นใครเขาทำดี ก็ให้ยินดีกับเขา แล้วเอาเขาเป็นตัวอย่าง · ถ้าเห็นใครทำไม่ดี ก็อย่าไปตำหนิเขา แต่จงบอกกับตนเองว่า เราจะไม่ทำอย่างเขา…
จงเปลี่ยนความโกรธ ให้เป็นความสงสาร เมตตา อภัย
เปลี่ยนความอิจฉา ให้เป็นความยินดี..
เปลี่ยนความตระหนี่ ให้เป็นความเห็นใจ รู้จักให้ และแบ่งปัน
อย่าเกลียดชัง คนที่อิจฉาคน แต่จงให้เกียรติเขา เพราะเขาเป็นคนหนึ่งที่คิดว่าคนดีกว่าเขา · อย่าเกลียดชัง คนที่เลียนแบบคน แต่จงขอบคุณเขา ที่ทำให้คนรู้ว่า สิ่งที่เราทำนั้นมีคุณค่าสำหรับเขา…
อย่าสนใจกับคำพูดของคนที่ชอบนินทาว่าร้ายคนอื่น ถึงเขาจะนินทาว่าร้าย สาปแช่งเราอย่างไร ก็ไม่มีผลใดๆ ต่อชีวิตของเรา เพราะวาจาของเขาไม่มีศีล ไม่มีสัจจะ จึงไม่มีอานุภาพใดๆ ตรงกันข้าม ยิ่งเขาว่าร้ายให้เราเท่าไหร่ เราก็จะได้ดียิ่งๆ ขึ้นไป · แต่.. คำพูดของผู้มีศีลนั้น คือคนที่มีสัจจะ พูดแต่เรื่องดีๆ ถ้าได้พูดสิ่งใดออกไปแล้ว มักจะเป็นไปตามนั้นจริงๆ ด้วยอำนาจของวาจาที่บริสุทธิ์
อย่าสนิท คนที่พูดโดยไม่รู้จักคิด
อย่าผูกมิตร กับคนที่ชอบมองโลกในแง่ร้าย
อย่าให้ท้าย คนพาล
อย่าทำงาน กับคนที่ไม่เห็นคุณค่า…
พระเจดีย์องค์ใหญ่ จะดูยิ่งใหญ่มากขึ้น ก็เพราะมีเจดีย์องค์เล็กๆ อยู่รายล้อมเป็นบริวาร · มนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ ก็อาศัยบริวารที่ห้อมล้อม ถึงดูยิ่งใหญ่มากขึ้น เพราะคนนั้นเป็นผู้ใหญ่ก็ควรมีเมตตาต่อผู้น้อยและบริวาร เป็นผู้น้อยก็ควรมีความอ่อนน้อมถ่อมตน ซื่อสัตย์ จริงใจ · เพราะในโลกนี้ ทุกสิ่งย่อมเกื้อกูลและอาศัยกันและกันอยู่เสมอ…
เบื้องหลังความยิ่งใหญ่ และความแข็งแรงของอิฐที่ประสานกันและตั้งอยู่ได้ ก็เพราะอาศัยความอ่อนและความยืดหยุ่นของปูน · เพราะฉะนั้น ความอ่อนโยนและความเมตตา คือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความยิ่งใหญ่ · และความเมตตา เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง สำหรับโลกนี้
ชีวิต ก็เหมือน นิทาน ไม่สำคัญว่าจะสั้นหรือยาว แต่… สำคัญที่ว่า มีอะไรที่ดีๆ ให้น่าจดจำ มากกว่า…
ชีวิตของเราทุกคน เสมอกันด้วยความเป็นมนุษย์ แต่… สิ่งที่ทำให้เราแตกต่างกัน คือ การกระทำของแต่ละบุคคล… · ในขณะที่เราทำความดี คือ วินาทีที่ทำให้ชีวิตของเรามีคุณค่า…
จงปฏิบัติต่อผู้อื่น เช่นเดียวกับที่อยากให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อเรา · เพราะคนที่มีเกียรติ คือ คนที่ให้เกียรติคนอื่น..
ชีวิตของบางคนได้ดี เพราะคนอื่นดูถูก · แต่.. ชีวิตบางคน แย่ลง เพราะดูถูกคนอื่น…
เห็นเขาร่ำรวยได้ดี ให้ดูตอนที่เขาหา… ไม่ใช่.. อิจฉาตอนที่เขามี… · ความอดทน ทำให้คนได้ดี · อดทนเต็มที่ ได้ดีทุกคน…
หากไม่ยอมปล่อยมือจากอดีต · แล้วจะเอามือที่ไหนไปคว้าอนาคต · ถ้าไม่รู้จักวางแผนอนาคตไปเรื่อยๆ · ชีวิตเราก็จะไม่มีอนาคต…
ไม่ใช่ความทุกข์ ที่ทำให้เราคิดมาก · แต่… ความคิดมาก ที่ทำให้เราเป็นทุกข์…
มีศัตรูเป็นบัณฑิต ดีกว่ามีมิตรเป็นคนพาล.
ปัญหาที่แก้ได้ จะกังวลไปทำไม · ปัญหาที่แก้ไม่ได้ กังวลไป ก็ไม่มีประโยชน์…
การใช้กำลัง ไม่ได้หมายถึงความเข้มแข็ง · แต่… เป็นการแสดงถึงความอ่อนแอ · การใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา นั้นคือ การสร้างอีกปัญหาหนึ่งให้เกิดขึ้นตามมา
ถ้าเราคิดว่า ความผิดพลาดนั้นเกิดจากใครบางคน เราจะรู้สึกเป็นทุกข์ · แต่.. ถ้าหากเรามีความรู้สึกว่า เรามีส่วนในความผิดพลาดนั้น เราจะเกิดประสบการณ์ และการเรียนรู้ร่วมกัน
การเป็นผู้นำที่ดีนั้น ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเดินนำหน้าคนอื่นเสมอไป แต่หมายถึง การทำให้คนอื่นสมัครใจอยากเดินตามเรา มากกว่า… เพราะอำนาจที่ขาดศรัทธา ถึงจะยิ่งใหญ่เพียงใด ก็ไม่อาจยั่งยืน..
บางสิ่งบางอย่าง แม้ไม่อยากทำ ก็ควรทำ เพราะถ้าสิ่งนั้นเป็นความดี · แต่ บางสิ่งบางอย่าง แม้อยากจะทำขนาดไหน ก็ไม่ควรทำ เพราะถ้าสิ่งนั้นเป็นความชั่ว
ชีวิต อาจไม่เป็นเหมือนที่เราคิด · แต่.. ชีวิตจะเป็นเหมือนที่เราทำ.. · ช่วงแรกของชีวิต เราเป็นผู้สร้างนิสัยให้แก่ตัวเราเอง และหลังจากนั้น นิสัยจะเป็นผู้สร้างอนาคตของตัวเรา…
ความทุกข์ยาก ทำให้เกิดความหวัง เมื่อมีความหวัง ก็เกิดพลังในการต่อสู้และอดทน ความอดทนทำให้เกิดผลสำเร็จ · ตราบใดที่ไม่สิ้นหวัง ย่อมมีหนทางเสมอ
จงเรียนรู้จากความผิดพลาด จงฉลาดจากความผิดหวัง · อย่าท้อถอย ทั้งที่ยังมีพลัง · อย่าสิ้นหวัง เพราะว่ายังมีลมหายใจ
เราจะไม่สามารถรับรู้ถึงความสุขจากภายนอกได้เลย ถ้าเราไม่สร้างความสุขให้เกิดขึ้นในใจของเราเองก่อน
ถ้าเราเป็นคนพูด เราก็จะพูดแต่สิ่งที่ตนเองนั้นรู้แล้ว แต่ถ้าเราเป็นผู้ฟัง เราจะได้รู้อะไรอีกมากมาย ที่เรายังไม่รู้..
ถ้าเราไม่ผิด เขาก็มีสิทธิ์ได้แค่สงสัย · คนอื่นนั้นคิดกับเราเช่นไร นั้นไม่สำคัญ · แต่… ที่สำคัญนั้น อยู่ที่เราคิดเช่นไร
หากเรา เอาความรู้สึกไปฝากไว้กับลมปากของคนอื่น เราก็จะสุขๆ ทุกข์ๆ ไปตามปากที่เขาพูด · เพราะฉะนั้น ควรเอาใจไว้กับตนเอง แล้วเราจะไม่เป็นทาสของลมปากคน · ถ้าชนะใจตน ก็ชนะคนทั้งโลก
เมื่อใดที่เราโกรธนั้น จิตใจของเราจะต่ำลง · เมื่อใดที่เราให้อภัย จิตใจเราจะสูงขึ้น · จงมองตนเองเพื่อแก้ไข · จงมองผู้อื่นเพื่อให้อภัย เพราะการให้อภัย คือ จุดเริ่มต้นแห่งมิตรภาพ · และคนแรกที่ได้รับประโยชน์จากการให้อภัย คือ ตัวเราเอง…
เมื่อเราเปลี่ยนอย่างอื่นให้เป็นดังใจเราต้องการไม่ได้ ก็ต้องปรับสิ่งที่แตกต่างให้เข้ากันได้ เหมือนเราไม่สามารถเปลี่ยนทิศทางของลมได้ แต่เราสามารถปรับใบเรือ แล้วอาศัยแรงลม ให้เรือนั้นแล่นไปตามทิศที่เราต้องการได้ ฉันนั้น
สิ่งที่จะอยู่ค้ำโลกต่อไป หลังจากที่เราจากโลกนี้ไปแล้ว ไม่ใช่คำพูดของเรา แต่คือการกระทำของเราต่างหาก… · คนบางคน ยังมีชีวิตอยู่ ทั้งๆ ที่ตายไปแล้ว · แต่.. คนบางคน ตายไปแล้ว ทั้งๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่
ความอดทน จะหลอมคนให้ทนทาน · ชีวิตไม่มีมาร ก็ไม่เป็นตำนานอันยิ่งใหญ่ · ทรัพย์ใดๆ ได้มาโดยง่าย ทรัพย์นั้น ก็ไม่มีค่าพอที่จะให้จดจำและภาคภูมิใจ…
ความผิดหวังในบางสิ่งบางอย่างในชีวิตนั้น ไม่ได้หมายความว่า เราจะสิ้นหวังไปทั้งชีวิต… · ความผิดหวังในบางอย่างนั้น อาจทำให้เราพบกับสิ่งที่ดีกว่า… · ความโชคร้ายที่สุดในวันนั้น อาจกลายเป็นความโชคดีที่สุดในวันนี้ก็ได้…
คำว่า ทำดีได้ดีนั้น ไม่ได้หมายความว่า ต้องร่ำรวยเท่านั้น แต่ที่สำคัญที่สุดของคำว่าได้ดีนั้น คือ การมีชีวิตที่มีความสุข
ที่จริงแล้ว ทุกๆ คน อยากทำความดีด้วยกันทั้งนั้น แต่มักยอมแพ้ความเห็นแก่ตัว…
การทำกรรมดีในปัจจุบัน ย่อมสามารถบรรเทากรรมในอดีต และย่อมเป็นผลดีต่ออนาคต…
จงชนะความชั่ว ด้วยความดี
จงชนะความเท็จ ด้วยความจริง
จงชนะความโหดร้าย ด้วยความเมตตา
จงชนะศัตรู ด้วยการทำให้เขากลายเป็นมิตร
จงชนะทุกๆ สิ่ง ด้วยความอดทน
สัจจะ คือ ความจริง ย่อมมีอานุภาพชนะทุกๆ สิ่งในโลกนี้ · ผู้ที่มีสัจจะอยู่เสมอ ย่อมไม่มีจุดอ่อนให้คนอื่นทำร้ายได้ · แม้.. คำเท็จเป็นล้านๆ คำ ก็ไม่อาจชนะความจริงเพียงคำเดียวได้…
ผู้ใดเข้าใจสัจจะธรรม คือ ความเป็นจริงแล้ว คำสรรเสริญ กับ คำนินทา ย่อมมีค่าเท่ากัน
ทุกสิ่งในโลกนี้ ล้วนถูกต้องของมันอยู่แล้ว แต่.. ความคิดเห็นของเรานั้น ที่ผิดเอง · จงมองโลกอย่างที่มันเป็น.. ไม่ใช่ มองโลกอย่างที่เราอยากให้เป็น
สติ คือ ทำให้เรื่องใหญ่ ให้กลายเป็นเรื่องเล็ก · แต่.. อคติ คือ ทำให้เรื่องเล็ก ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่
จงใช้สติ คิดทบทวนทุกๆ สิ่งก่อนตัดสินใจ เพราะการตัดสินใจบางอย่างนั้น อาจมีผลต่อชีวิตของเราทั้งชีวิต
จงคิด.. ทุกเรื่องที่จะพูด… · แต่.. อย่าพูด.. ทุกเรื่อง…ที่เราคิด…
บางครั้ง ความเงียบ ก็เป็นคำพูดที่ดีที่สุด · ในขณะที่เรามีความโกรธในใจนั้น ไม่ควรพูดถ้อยคำใดๆ ออกมาเลยดีที่สุด · หากโกรธวันนี้ เก็บไว้พูดวันพรุ่งนี้
ทุกสิ่งทุกอย่างนั้น มีหลายมุม อยู่ที่เราจะเลือกมองในมุมไหน · ในเรื่องเดียวกัน จะทำให้เราหัวเราะหรือร้องไห้ก็ได้ อยู่ที่เราจะคิด…
ความผิดพลาด เป็นเรื่องธรรมดา ถ้าเราผิดจริงแล้ว นั้น การยอมรับผิด ย่อมมีเกียรติ กว่าการแก้ตัว
ความไม่สบายใจ อย่าปล่อยให้เกิดขึ้นในใจของเราบ่อยนัก เพราะมันจะทำให้เราเป็นคนอ่อนแอ ท้อแท้ และสิ้นหวังได้ง่าย
บุคคลใด ยังยึดติดกับคำพูดของคนอื่นมากเกินไป บุคคลนั้น จะประสบความสำเร็จได้ยาก
จะเป็นเสือ อย่าหวั่นไหว ใจต้องนิ่ง
จะเป็นสิงห์ อย่าสนใจ เสียงเห่าหมา
จะเป็นหงส์ อย่าคลอเคลีย หมู่ฝูงกา
เป็นเจ้าป่า อย่าเสียเวลา กับไส้เดือน
เป็นราชสีห์ ก็อย่าไปสู้ หมูเปื้อนโคลน
อ่อนโยน แต่อย่า อ่อนแอ… · เข้มแข็ง แต่อย่า กระด้าง…
ผู้ที่ไม่สิ้นหวังเท่านั้น ที่จะเป็นผู้ประสบความสำเร็จได้ เพราะความไม่สิ้นหวังนั้น เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ · ความอดทนและความพยายามนั้น ต้องอดทนให้ถึงที่สุด จึงได้ดี …. พยายามให้ถึงที่สุด จึงจะสำเร็จ..
มิตรภาพที่แท้จริง คือ การยอมรับความแตกต่างของผู้อื่นได้ · การให้ คือ จุดเริ่มต้นแห่งมิตรภาพ · การเสียสละ คือ น้ำใจ ที่แสดงออกทางกายได้อย่างดียิ่ง…
จงอยู่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ดี คบคนดี วางตนให้เหมาะสม… เพราะสภาพแวดล้อม.. ทำให้เกิดเป็น… ความทรงจำ… · พยายาม..จำ.. แต่สิ่งที่ดีๆ เพราะ.. ความจำ.. จะทำให้เกิดเป็น… ความคิด… · พยายาม… คิด… แต่… เรื่องดีๆ เพราะ.. ความคิด.. จะทำให้เกิดเป็น… พฤติกรรม… · พยายาม… ฝึกฝนพฤติกรรม… ในด้านดีๆ เพราะพฤติกรรมที่ทำอย่างต่อเนื่อง จะกลายเป็นนิสัย… · และ นิสัย คือ ตัวกำหนดอนาคตของชีวิต..
เราจะเป็นคนชั่ว หรือ คนดี ขึ้นอยู่ที่ว่า ใครเป็นคนเล่า…
เมื่ออยู่กับสมมติ จงรู้จักใช้สมมติ · แต่… อย่า… ยึดติดกับสิ่งสมมติ…
ทุกอย่าง ล้วนมีสองด้าน อยู่ที่เราจะเลือกมองในด้านไหน · ถ้ามองในด้านดี ก็เห็นแต่สิ่งที่ดีๆ · แต่.. ถ้ามองในด้านไม่ดี ก็เห็นแต่สิ่งที่ไม่ดี…
ดินสอทุกด้านนั้น มักจะมียางลบติดมาด้วยเสมอ ก็เพราะคนเรานั้น มีโอกาสที่จะผิดพลาดด้วยกันทุกคน · แต่… จงพยายาม อย่าใช้ยางลบให้หมดก่อนดินสอ เพราะนั่นหมายความว่า เราผิดพลาดบ่อยเกินไป จนไม่เหลืออะไร มาลบล้างความผิดของเรา อีกต่อไป
ไม่ว่าจะเสียอะไรๆ ไปก็ตาม ถ้าความรู้สึกเราดี และสบายใจ ก็ถือว่าได้กำไร.. · แต่… ถ้าหากได้อะไรมาแล้ว ความรู้สึกเราแย่ และไม่สบายใจ นั้น ถือว่า ขาดทุน
ชีวิตเรานั้น จะดำรงอยู่ได้ ก็ด้วยสิ่งที่เราได้มา · แต่… ชีวิตเรา จะเดินหน้าต่อไปได้ ก็ด้วยสิ่งที่เราเสียไป
ในโลกนี้ ไม่มีใครโชคดีตลอดไป และไม่มีใครที่จะโชคร้ายไปตลอด · เพราะฉะนั้น เวลาขึ้น อย่าหลง · เวลาลง อย่าท้อ
ในโลกนี้ มีอยู่ ๒ วัน ที่เราไม่สามารถทำอะไรได้ คือ เมื่อวานนี้ กับ วันพรุ่งนี้ · จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะถ้าเราทำวันนี้ให้ดี ก็เท่ากับว่า เราได้สร้างอดีตที่ดีให้กับวันต่อๆ ไป
ร่ม..นั้น ไม่ได้ถูกสร้างมา เพื่อให้ฝนหยุดตก แต่ถูกสร้างมา เพื่อที่จะให้เราเดินต่อไปได้ ท่ามกลางสายฝน…
มิตรภาพ ไม่ใช่คณิตศาสตร์ ที่จะต้องมีหลัก เกณฑ์ ที่จะคบหากัน
ความรัก คือ การเอาใจใส่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของกันและกัน จะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่า ยังสำคัญต่อกันอยู่เสมอ
ความสุข ไม่จำเป็นต้องใหญ่โต เพียงแค่ความสุขเล็กๆ ในแต่ละวัน
คนเรา มีทั้งด้านดี และด้านไม่ดี ด้วยกันทุกคน เพราะฉะนั้น จงหัดให้อภัยคนอื่น เหมือนที่เราเคยให้อภัยตัวเองบ้าง
ท้อ..ได้ แต่อย่าล้มเลิก จะสำเร็จหรือไม่ ไม่เป็นไร ขอให้ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ขอให้ระลึกอยู่เสมอว่า การที่จะประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้ ก็ต้องประสบกับความเสี่ยงอันมหาศาลเช่นกัน
บรรยากาศที่อบอุ่นในครอบครัว คือ พื้นฐานที่สำคัญยิ่งในชีวิต
จงให้กำลังใจ และแนะนำแนวทางแห่งความดี แก่ทุกๆ คน
ถ้อยคำให้กำลังใจ ถึงแม้จะไม่สามารถแก้ปัญหาได้ แต่อย่างน้อย กำลังใจ ก็ทำให้เรามีแรงสู้กับปัญหา · กำลังใจที่ให้กับตนเองนั้น งดงามเสมอ เหมือนฟ้าหลังฝน ทุกๆ อย่าง มันคงไม่มืดมนไปตลอด เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้นไปได้เสมอ
มองปัญหา เป็นเรื่องตลก และเรื่องน่าท้าทายเสียบ้าง แล้วจะพบว่า ปัญหาไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด · จงยินดี เมื่อเห็นผู้อื่นมีความสุข นั่นคือการสร้างความสุขให้แก่ตัวเอง
บางครั้ง ก็ต้องขอบคุณความทุกข์ ที่ทำให้เรานั้น พบกับความสุขที่แท้จริง
บางครั้ง ก็ต้องขอบคุณความผิดพลาด ที่ทำให้เรารู้จักแก้ไข
บางครั้ง ก็ต้องขอบคุณคู่แข่ง ที่ทำให้เรามีโอกาสพัฒนาตนเอง จนยิ่งใหญ่
บางครั้ง ก็ต้องขอบคุณความผิดหวัง ที่ทำให้เราพบกับสิ่งที่ดีกว่า…
บางครั้ง ก็ต้องขอบคุณคำหมิ่นนินทา ที่เป็นแรงผลักดันให้เรานั้น ประสบความสำเร็จ…
ถ้าเราทำดีแล้ว ก็ยังถูกเขานินทา ว่าสร้างภาพ ก็ช่างเขา เพราะอย่างน้อย เราก็ได้ทำดี และยังดีกว่าเขาเป็นไหนๆ เพราะแค่ คิดดี พูดดี เขายังทำไม่ได้เลย
บางที เรามองหาแต่สิ่งที่เราขาด จน… อาจจะมองข้ามสิ่งที่เรามี · จงให้ความสำคัญกับสิ่งที่เรามี ก่อนสิ่งเหล่านี้ จะหายไป
เงาของพระจันทร์ เกิดจากความนิ่งของน้ำ ฉันใด · ปัญญา ก็เกิดจากความนิ่งของใจ ฉันนั้น
อย่านึกอิจฉาชีวิตของใคร เพราะเราไม่รู้แน่ว่า สิ่งที่เราเห็นนั้น มันจริงหรือปลอม
คำว่า ดีกว่า ของเรานั้น ไม่ใช่การทำได้ดีกว่าคนอื่น แต่ คือ การทำได้ดี กว่าทุกๆ ครั้งที่เราเคยทำมา · จงตัดสินความสำเร็จ ตรงที่ ทำในสิ่งที่ไม่เคยสำเร็จ ให้สำเร็จ